نفاسش پديد آمد آن جايگاه * نشايستى آمد به بيرون به راه در او ماند تا شد على زو جدا * به فرمان يزدان و حكم خدا - پذيرفتن تكفّل و تربيت حضرت على ( ع ) از جانب پيامبر گرامى در ذيل عنوان « پروردن مصطفى ( ص ) مرتضى على را » بدين نحو بيان شده است : پس از آن‌كه قرار تكفّل دو تن از فرزندان ابو طالب ( ع ) توسّط حضرت رسول و عبّاس بن عبد المطّلب از جانب پدرشان پذيرفته شد ، « به نزديك عبّاس جعفر برفت * سوى خانهء او شتابيد تفت على را گزين كرد فخرانام * درآوردش از مِهر در اهتمام به شفقت همىداشت او را نگاه * به پيشش بدى بعد از آن سال و ماه نبودى جدا يك زمان از رسول * تو گفتى ز خان پدر شد ملول خديجه چو مادر بُدى مرورا * بر او بود مشفق‌تر از مصطفى ز فرزند بودى فزونتر بَرِش * چو ز آن شو و زن يافت آن پرورش براين‌گونه شد نامور لا جرم * كه در علم دين شد به عالَم عَلَم براين هيچ شك نيست ، آمد يقين * از آن‌سان مُربّى مُربّى چنين » - اسلام آوردن حضرت على ( ع ) پيش از مردان ديگر : اين مقوله را صاحب ظفرنامه بين الاقران به شيواترين صورت بيان كرده است . پس از آن‌كه حضرت خديجه به عنوان نخستين فرد ( از ميان زنان و مردان ) اسلام را پذيرفت و زن و شوهر بزرگوار به نخستين نماز ايستادند ، « زن و شوى را شد فرشته امام * بكردند پيشين بهم ، و السّلام » در همين حال حضرت على ( ع ) يازده ساله به خانه وارد شد : « در اين حالت از دَر درآمد على * سر اوليا ، مايهء پُردلى كه او را پيمبر بپرورده بود * به نيكو نباتش برآورده بود نبودش حجابى از او در جهان * از او هيچ كارى نكردى نهان على بود فرزندِ خانه ورا * به مِهرِ پسر داشتش مصطفى ده و يك بُد او را در اين حال سال * چو ديد از زن و شو بر آن‌گونه حال